Een doodlopende weg, zo noemde Rob Klerks (Heusden één) het nieuwe registratie- en verdeelsysteem voor de woonwagenbewoners. Het nieuwe systeem is een lijst waar woonwagenbewoners op basis van een punten systeem in aanmerking komen voor het kopen of pachten van een standplaats. Dit valt samen met het streven naar privatisering van de standplaatsen, waardoor bewoners de standplaatsen in eigen bezit krijgen. Daarmee mogen de bewoners (of erfgenamen daarvan) zelf bepalen aan wie ze de plaatsen verkopen. De gemeentelijke lijst, die gericht is om lokale mensen voorrang te geven staat in dergelijke gevallen volledig buitenspel. Als alle plekken geprivatiseerd zijn en de gemeente geen nieuwe plekken wil creëren, heeft de lijst geen bestaansrecht meer en is de gemeente de controle op de huisvesting van de Woonwagenbewoners kwijt.
Het college lijkt weinig enthousiast om nog nieuwe plekken te creëren. Zo komen er twee standplaatsen bij in de gemeente -1 in Drunen en 1 in Heesbeen-, in plaats van drie die er volgens het college zelf nodig zijn. Dit aan de hand van een eerder uitgevoerd woonwensenonderzoek.
Het woonwensenonderzoek lijkt onvolledig te zijn. Heusden één ontving al geluiden van met name spijtoptanten die in “gewone woningen” zijn gaan wonen vanwege een gebrek aan standplaatsen, maar graag terug willen naar een standplaats. Veel spijtoptanten lijken niet in het kader van het onderzoek benaderd te zijn. De wethouder spreekt zelf over zeker twintig geïnteresseerden, dat is ruim meer dan de vier waar het college tot nu toe vanuit gaat.
De derde nieuwe standplaats -in Heesbeen- gaat er niet komen omdat de kosten daarvoor te hoog zijn. Deze komen op netto € 8.000, maar met een bestemmingsplanwijziging (€ 10.000) en een geluidswal (€ 300.000) is dat voor het college te veel. En waar ligt voor het college dan wel de grens of het financieel verantwoord is om een nieuwe standplaats in Heesbeen te realiseren? In de praktijk betekent dit dat één jonge dame moet wachten tot er een standplaats van een familielid vrij komt en dat zij dan moet afwachten of die plaats dan aan haar verhuurd gaat worden of dat zij de standplaats mag kopen. Dat zou volgens de wethouder binnen afzienbare tijd moeten gebeuren, maar wat dat concreet betekend kon de wethouder ook niet zeggen.
De combinatie van het registratie- en verdeelsysteem, het streven naar privatisering en een grotere vraag dan vooraf verwacht, betekent dat de gemeente Heusden een doodlopende weg inrijdt waar het standplaatsen kan blijven creëren zonder dat het controle heeft over wat er met die plaatsen in de toekomst gaat gebeuren. Niets doen is voor de gemeente geen optie want dat botst met uitspraken van het Europese hof voor de rechten van de mens om de woonwagencultuur te beschermen en de ruimte te geven.
Kortom zal het woonwagenbeleid de komende jaren een actueel onderwerp blijven op de Heusdens agenda. Wat Heusden één betreft: een dringende oproep aan het college om het onderzoek qua werkelijke standplaatsbehoefte op korte termijn te actualiseren, te komen met een mechanisme waar de gemeente zelf zeggenschap behoudt over de standplaatsen op de woonwagenkampen en waar er perspectief is voor (jonge) bewoners.
Recente reacties